[ اَ نَ ] (اِخ) فراهی بدرالدین محمود یا مسعودبن ابی بکربن الحسین بن جعفر الفراهی. صاحب نصاب الصبیان. و گویند او کوری مادرزاد بود و در لغت عرب و حدیث مهارت تمام داشت. علامهٔ قزوینی در حواشی لباب الالباب ج ۱ می آورند که نباید او را با امام شرف الدین محمدبن محمد فراهی که هر دو معاصر یکدیگر بوده اند و از اهل یک شهر، اشتباه کرد چنانکه قاضی احمد غفاری در تاریخ جهان آرا اشتباه کرده و قطعهٔ منسوب به امام شرف الدین فراهی را به صاحب نصاب نسبت کرده است چه با ملاحظهٔ لقب و اسم و نسب هر دو جای اشتباه نمی ماند -انتهی. و امام شریف الدین و هم صاحب نصاب ابونصر فراهی معاصر یمین الدین بهرامشاه بن تاج الدین حرب امیر سیستان (اوائل قرن هفتم) بوده اند. رجوع به تعلیقات لباب ج ۱ ص ۳۵۳ شود. ابونصر فراهی کتاب جامع الصغیر تألیف محمدبن حسن شیبانی (۱۳۵ -۱۸۹) را نیز در سال ۶۱۷ هـ . ق. نظم کرده است. رجوع به حبط ۱ ص ۴۲۰ شود. در یکی از شروح نصاب صبیان که مؤلف آن معلوم نیست دیده ام که بدرالدین محمد (کذا) منسوب به فره شهری میان هرات و سیستان است و گور وی در قریه ای (رَج) است از نواحی فره و الف در فراهی زائد و برای ضرورت شعر است. و رجوع به ابونصر محمود یا مسعود شود.