معنی و تعریف
[ یَ / یِ یِ مُ کَ مْ مِ لَ / لِ ]
(ترکیب وصفی، اِ مرکب) هر یک از دو
زاویه ای را که در یک ضلع مشترک اند و ضلع
دیگرشان در امتداد یک دیگر است زاویهٔ
مکمله گویند و مجموع دو زاویه مکمل
مساوی یک زاویهٔ قائمه است. رجوع به
هندسهٔ رهنما شود.
<۵۳۰۶۴۰۸۱۲۵۷۶۰۲>...