[ اَ مَ ] (اِخ) طاهر (خواجه...) کتخدای... ممدوح منوچهری در قصیده ای بمطلع: بینی آن بیجاده عارض لعبت حمری قبای سنبلش چون پَرِّ طوطی روی چون پَرِّ همای... ای بسا شورا کز آن زلفینکان انگیختی گر نترسیدی ز بومنصور عادل کتخدای طاهری گوهرنژادی از نژاد طاهری عزم او عزم و کمال او کمال و رای رای. کازیمیرسکی در حواشی دیوان منوچهری (صص ۳۸۸ -۳۸۹) گمان برده است که ممدوح منوچهری در قصیدهٔ فوق همان خواجه طاهر دبیر مسعود است که بیهقی در تاریخ خود نام او آورده، ولی دلیلی مؤید این ادعا ندارد. و در بعض نسخ بجای مصراع چهارم: گر نپرسیدی و تو منصور... آمده است... و رجوع به ابومنصور اسعد شود.