[ اَ مَ ] (اِخ) بروی طوسی. محمدبن محمد. یکی از مشاهیر فقهای شافعیّة. او را در علم کلام یدی طولی بود و فصاحت و طلاقتی بکمال داشت. و۵۶۷ هـ . ق. به بغداد شد و در نزدیکی مدرسهٔ نظامیّه بمدرسهٔ بهائیه بتدریس و در نظامیه بوعظ مشغول گشت. مولد او در ۵۱۷ بطوس بوده است و در ۵۶۷ وفات کرده است. او را کتابی است در فقه بنام المقترح فی المصطلح و این کتاب میان فقها مشهور است و عدهٔ کثیری را بر آن شروح و تعلیقاتی است و آثار و مؤلفات دیگر نیز دارد.