[ اَ مَ ] (اِخ) اصفهانی. حسین بن طاهربن زید. از شاگردان ابوعلی بن سینا. او در ریاضی و موسیقی استاد بود و شرحی بر رسالهٔ حی بن یقظان دارد و شفا را نیز مختصر کرده است. وفات او ظاهراً در سال ۴۴۷ هـ . ق. بیست سال پس از ابوعلی بوده است.