[ اَ مُ یَ ] (اِخ) شیبان بن عبدالرحمن تمیمی مولی بنی تمیم نحوی. از اکابر قراء و محدثین و نحاة. ابتداء بکوفه میزیست پس به بغداد شد و از حسن بصری حدیث فرا گرفت و ابن ابی کثیر از وی روایت کند و نیز از شیبان الحافظ الثقة عبدالرحمن بن مهدی و غیر او روایت دارد و ابن معین او را توثیق کند و ابن عمار گوید: شیبان ثقه ثبت است. وفات او به بغداد به سال ۱۶۴ یا ۱۷۰ هـ . ق. بود و در مقابر قریش بباب التین جسد ویرا بخاک سپردند.