[ رَ مَ ] (ع اِ) یک بار خوردن. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). || یک بار در روز خوردن مانند وجبة. (از اقرب الموارد). اکل الرزمة؛ در روز یک بار طعام خوردن. (ناظم الاطباء). مؤلف نشوء اللغة تحت عنوان «اجتماع القلب و الابدال فی الکلمة الواحدة او اجتماع قلبین فیها او ابدالین فیها» آرد: الوجبة و البزمة و الازمة و الرزمة و الوجمة و الوزمة و هی الاکلة الواحدة فی الیوم. (نشوء اللغة ص ۲۰). و رجوع به مترادفات کلمه شود. || پرونده: الترزیم؛ پرونده ای کردن جامه ها. (یادداشت مؤلف). || رِزْمَة در هر دو معنی. ج، رَزَم، رَزِم. (ناظم الاطباء). پشتوارهٔ جامه. (منتهی الارب) (آنندراج). پشتواره. (دهار). رجوع به رِزْمَة شود. || ضرب شدید. (منتهی الارب) (آنندراج). رجوع به رِزْمَة شود.