[ اَ مُ حَ مْ مَ ] (اِخ) شیرازی. مردی دوستدار حکمت از مردم شیراز معاصر شیخ الرئیس ابوعلی سینا. وی در همسایگی خویش بوعلی را خانه ای خرید و شیخ را بدانجا فرود آورد و در آن خانه شیخ کتابهای بسیار نوشت؛ چون اول قانون و مختصر مجسطی و رسائل کثیرهٔ دیگر و هم کتاب المبدأ و المعاد و کتاب الارصاد الکلیة را بدانجا تألیف و بنام میزبان خویش ابومحمد کرد. رجوع به تاریخ الحکماء قفطی چ لیپزیک ص ۴۱۷ و ۴۱۸ شود.