[ اَ مُ حَ مْ مَ ] (اِخ) دوغ آبادی نیشابوری. شاعری از مردم دوغ آباد قصبه ای از اعمال زوارهٔ نیشابور. (دمیةالقصر بنقل قزوینی در تعلیقات ج ۱ لباب الالباب). و رجوع به حاشیهٔ دکتر غنی بر س ۱۴ ص ۴۴ تاریخ بیهقی شود.