[ اَ مُ حَ مْ مَ ] (اِخ) جوینی عبداللََّه بن یوسف بن عبداللََّه پدر امام الحرمین از علمای نشابور. مولد او به جوین از اعمال نیشابور است. او در موطن خویش ادب آموخت و آنگاه بنشابور نزد ابوالطیب سهل صعلوکی شد. و از آنجا به مرو رفت و ملازم قفال گردید و فقه را بمذهب امام شافعی تکمیل کرد و بنشابور بازگشت و بتدریس و تصنیف پرداخت و به سال ۴۳۸ هـ . ق. درگذشت.