[ اَ مُ حَ مْ مَ ] (اِخ) بکربن محمدبن خلف بن حیان بن صدقه. معروف به وکیع قاضی. او در اول کاتب ابی عمر محمدبن یوسف بن یعقوب قاضی بود و سپس برتبهٔ قضاء بعض نواحی رسید و از تألیفات اوست: کتاب اخبار القضاة و تاریخهم و احکامهم. کتاب الشریف. کتاب الانواء. کتاب الغرر در اخبار. کتاب المسافر. کتاب الطریق یا کتاب النواحی و آن حاوی اخبار بلدان و مسالک طرق است و ناتمام مانده است و کتاب الصرف و النقد و السکّة و کتاب البحث. (از الفهرست ابن الندیم ص ۱۷۲).