[ اَ مُ حَ مْ مَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن عبدالرحمن بن فضل بن بهرام السمرقندی الدارمی. حافظ و محدث. او را صحیحی است و آن را یکی از صحاح عشره بشمار آرند. مولد او به سال ۱۸۱ هـ . ق. و او پانزده حدیث روایت کرده که میان او و رسول صلوات اللََّه علیه زیاده از سه تن فاصله نباشد. وفات وی بسمرقند به سال ۲۵۵ هـ . ق. بود.