[ اَ مَ رَ ] (اِخ) الجمحی القرشی. سمرةبن معیر یا سمرةبن مغیره یا سمرةبن معین. صحابی است. او پس از غزوهٔ حنین مسلمانی گرفت و رسول صلوات اللََّه علیه مؤذنی مکه وی را داد. او عظیم جهوری الصوت بود چنانکه وقتی عمربن الخطاب بدو گفت: با این بلندی که آواز برآری بیم نداری که پوست شکمت از هم بدرد. وفات وی به سال ۵۹ هـ . ق. بود و صاحب استیعاب گوید به سال ۷۹ هـ . ق.