[ اَ کَ شَ ] (اِخ) وجز یا جزء. مردی به روزگار جاهلیت از بنی خزاعه، پدر قبله و قبله مادر وهب و وهب پدر آمنه مادر رسول صلوات اللََّه علیه. او از عبادت ارباب کثیرهٔ عرب سر باز زد و به پرستش شعری العبور یعنی بنوعی از یگانه پرستی بسنده کرد و آنگاه که حضرت رسول اکرم صلی اللََّه علیه و آله مردمان را به اللََّه واحد قهار میخواند و از پرستش خدایان گوناگون منع می فرمود مشرکین به او علیه السلام کنیت ابن ابی کبشه دادند و این از راه تشبیه او به ابی کبشه در دعوت بتوحید و هم اشارت به نسبت او از سوی مادر به ابی کبشه بود. و اقوال دیگر نیز در وجه این انتساب هست.