معنی و تعریف
[ اَ قَ ] (اِخ) صرمةبن قیس یا
صرمةبن ابی اَنَس. مردی از بنی نجار از قبیلهٔ
خزرج. او نخست پرستش بتها می کرد، سپس
دین ترسائی گرفت و رهبانیت گزید و در
شیخوخیت آنگاه که پیامبر صلوات اللََّه علیه
مسلمانی پدید کرد ابوقیس اسلام آورد. او را
اشعار حکم بسیار است و ابن عباس از او
روایت کند.