[ دَمْ وَ ] (اِخ) کوه دماوند. (از برهان) (از آنندراج) (از فرهنگ جهانگیری): دیمه و شنبه دو شهر است از حدود کوه دنباوند و اندر وی به تابستان و زمستان سخت سرد بود و از این کوه آهن افتد. (حدود العالم).
رجوع به دماوند شود.