معنی و تعریف
[ دَ وَ ] (اِخ) شهر کوچک دماوند
مرکز شهرستان دماوند تابع استان مرکزی
است. این شهر در هفتادهزارگزی خاوری
شهر تهران واقع و مختصات جغرافیایی آن
بشرح زیر است: طول ۵۲ درجه و سه دقیقهٔ
شرقی گرینویچ، عرض ۳۵ درجه و ۴۳ دقیقهٔ
عرض شمالی. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۲۸۷
گز و از سطح تهران ۱۱۲۷ گز است. بر حسب
اظهار علمای باستان شناسی در موقع آبادی
شهر ری آن نیز آباد بوده است. سکنهٔ آن بین
۶ تا ۷ هزار تن است و در تابستان به سبب
خوشی آب و هوا و هجوم مردم تهران تا
۱۲هزار تن می رسد. در کنار رودخانه ای که
از وسط شهر می گذرد خیابان و در حدود
۱۸۵ باب مغازه وجود دارد. این شهر که از
ییلاقات تهران محسوب می شود به وسیلهٔ راه
شوسه به تهران اتصال دارد. هوای آن بسیار
سالم و خنک و باغهای آن دارای میوه های
فراوانی است. از آثار قدیمهٔ آن مسجد جامع
از بناهای عهد سلجوقی و برج شبلی و
امامزاده عبداللََّه و امامزادهٔ هفت تن می باشد.
(از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱). ناحیه ای
است در ایالت تهران، حد شمالی لاریجان،
خاوری فیروزکوه، جنوبی خوار، باختری
لواسان، و مرکز آن شهرک دماوند است در ۲۵
هزارگزی قلهٔ دماوند و ۸۴ آبادی و بیست و
دو هزار جمعیت دارد. (یادداشت مولف).