[ دِ ژَ / دُ ژَ ] (ص) دژن. چیزی تند و تیزطعم. (برهان). || تندشده و بخشم آمده. (لغت فرس اسدی، ذیل دژآگاه). تندشده. (جهانگیری) (صحاح الفرس). مردم قهرآلوده و خشمناک و تند و تیز. (برهان). || جلد و شتاب. (ناظم الاطباء). و رجوع به دژن شود.