[ اَ عَ مْ رْ ] (اِخ) قاضی بغداد. به
روزگار مقتدر خلیفهٔ عباسی. و این ابوعمرو
در سال ۳۰۹ هـ . ق. باباحت خون حسین بن
منصور حلاّج فتوی نوشت. رجوع به حبط ج
۱ ص ۳۰۱ شود.
لینک ها و اشتراک گذاری
ابوعمرو
شماره: 14811
تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳
معنی و تعریف
[ اَ عَ مْ رْ ] (اِخ) قاضی بغداد. به
روزگار مقتدر خلیفهٔ عباسی. و این ابوعمرو
در سال ۳۰۹ هـ . ق. باباحت خون حسین بن
منصور حلاّج فتوی نوشت. رجوع به حبط ج
۱ ص ۳۰۱ شود.