معنی و تعریف
[ اَ عَ مْ رْ ] (اِخ) عبدالوهاب بن
عبدالرحمن بن محمدبن سلیمان السلمی
المائقی نیشابوری. خالوزادهٔ ابوالقاسم
قشیری و داماد او. وی نیز مانند ابوالقاسم
مرید ابوعلی دقاق است و ابو عمرو را
اشعاری است در زبان خویش یعنی فارسی و
از ابوطاهر زیادی و جز او حدیث شنیده و
ابولأسعدهبة الرحمن ابی سعید قشیری از او
روایت کند. وفات او در حدود سال ۴۷۰
هـ . ق. بود.