[ دَ مَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) مختصر درمانده. (شرفنامهٔ منیری). درمانده. بیچاره. بی نوا. عاجز. متروک. (از ناظم الاطباء): بفرمود صاحبنظر بنده را که خشنود کن مرد درمنده را.سعدی.