[ اَ عُ مَ ] (اِخ) دمشقی. یکی از شیوخ تصوف در نیمهٔ آخر مائهٔ سیم و اوائل مائهٔ چهارم معاصر اخشید. وی از مردم دمشق است و جامی در نفحات ذکر او آورده است. او از اصحاب ذوالنون مصری است و صحبت ابوعبداللََّه بن جلا را نیز درک کرده. رجوع به نفحات و نامهٔ دانشوران ج ۲ ص ۳۹۶ شود.