[ اَ عَ ] (اِخ) ماجدبن هاشم بن علی بن مرتضی بن علی بن ماجد الحسینی الامامی الجد حفصی الهجری. معروف بسید بحرینی. محدث شیعی. از مشایخ ملامحسن فیض کاشانی. او سیدی محقق و مدقق و شاعر و ادیب و در جودت تصنیف کم نظیر است و اشعار و خطبی بلیغ دارد و او را مصنفاتی است و از جمله: کتاب سلاسل الحدید و رسالة الیوسفیه و رساله ای در مقدمهٔ واجب. وفات او بشیراز به سال ۱۰۲۸ هـ . ق. بود و مدفن وی در مشهد امام زاده سید احمد معروف بشاه چراغ است. و از شاگردان اوست شیخ محمدبن حسن رجب مقابی رویسی و میان او و شیخ بهاءالدین محمد عاملی مودت بود و شیخ بهاءالدین سید را می ستود.