[ اَ عَ ] (اِخ) قلندر. یکی از مشایخ تصوف بمائهٔ هفتم. وی از مردم عراق عجم بود و بهندوستان هجرت کرد و بر او در آن ملک مریدان بسیار گرد آمدند و به سال ۷۲۴ هـ . ق. در شهر پانیپات درگذشت. گور وی در پانیپات زیارتگاه است.