[ اَ عَ ] (اِخ) فضل بن محمد فارمدی. یکی از شیوخ طریقت صوفیه. مولد او قریهٔ فارمد طوس به سال ۴۰۲ هـ . ق. بود و پس از براعت در علوم ظاهر قدم در طریق طریقت نهاد و درک صحبت شیخ ابوسعید ابوالخیر و ابوالقاسم گرگانی طوسی کرد و استاد وی در تذکیر و موعظت شیخ ابوالقاسم قشیری بود و خواجه نظام الملک وزیر نسبت بوی ارادتی صادق داشت و یافعی در متوفیات سال ۴۷۷ هـ . ق. ذکر او آورده و گوید: هو شیخ الشیوخ فی عصره، المتفرد بطریقة فی التذکیر التی لم یسبق الیها فی حسن عبارته و تهذیبه و حسن آدابه و ملیح استعارته و رقّة الفاظه دخل نیشابور و صحب الأستاد ابوالقاسم القشیری و اخذ فی الاجتهاد البالغ الی ان نال و حصل له عند نظام الملک قبول خارج عن الحد و روی عن جماعة. و وفات وی به سال ۴۷۷ هـ . ق. بطوس بود و گور وی بدان شهر است.