[ اَ عَ ] (اِخ) زرارةبن اعین بن سنسن شیبانی. اسم اوعبد ربه و زراره لقب اوست. و کنیت دیگر او ابوالحسن است. تابعی و یکی از محدثین و فقهای امامیه. از روات امام محمد باقر و امام جعفر صادق و امام موسی الکاظم علیهم السلام است و چنانکه علامهٔ حلی در خلاصه آورده است وی علاوه بر علم حدیث وفقه مقری و متکلم و شاعر و ادیب بود و شیخ طوسی او را از ثقات شمرده و وی را تصانیف چند است از جمله: کتاب فی الاستطاعة والجبر. او نودسال عمر یافت و به سال ۱۵۰ هـ . ق. درگذشت. و عقیل او را از ضعفا شمرده است. و امتیاز او با دیگر همنامان او این است که از زرارةبن اعین صاحب عنوان روات ذیل روایت کنند: ابوبکیر. هشام بن سالم. عبداللََّه بن هشام. حمادبن عثمان. عمادبن ابی طلحه. عبیداللََّه بن یحیی کاهلی. موسی بن بکر. جمیل بن دراج. علی بن رباب. ابن ملکان. علی بن عطیّه. زیادبن ابی الخلال. ابن خالد. نصربن شعیب. محمدبن عمران. جمیل بن صالح و ابان بن عثمان.