معنی و تعریف
[ اَ عَ ] (اِخ) حسن بن علی بن
موسی بکی. از شیوخ تصوف مصر است به
روزگار کافور اخشیدی. وی مرید شیخ
ابوعلی کاتب بود و صحبت ابویعقوب سوسی
دریافت و منشأ وی در مشتول یکی ا ز قراء
مصر بود و بیشتر عمر خویش در آن قریه
گذاشت. وفات وی در سال ۳۴۰ هـ . ق. بود و
او گفت: هلاک مرد در خرده بینی و
سوءعاقبت وی در خودبینی است.