معنی و تعریف
[ اَ عَ ] (اِخ) جلال الدین بن
بهاءالدین سام. او پس از انتقال پدر مدت
هفت سال در بامیان فرمانروائی داشت و بدان
سال که سلطان محمد خوارزمشاه در
ماوراءالنهر بود بیک ناگاه بجانب بامیان
ایلغار کرده و بی خبر بسر جلال الدین ابوعلی
رسید و او را بکشت و قلمرو وی ضبط کرد.