معنی و تعریف
[ اَ عَ ] (اِخ) جعفربن علی بن
احمدبن حمدان اندلسی. امیر زاب از اعمال
افریقیه. شهر مسیله را او پی افکنده است و
ابوالقاسم محمدبن هانی اندلسی را دربارهٔ او
مدائح فائقه است از آن جمله است:
المدنفان من البریة کلها
جسمی و طرف بابلی احور
و المشرقات النیرات ثلثة
الشمس و القمر المنیر و جعفر.
و میان او و زیری بن مناذ جد معزبن بادیس
کینه و مشاجراتی بود که منتهی به جنگ شد و
در آن جنگ زیری بقتل رسید و سپس پسر او
بلکین بجای پدر نشست و بخون خواهی
زیری برخاست و ابوعلی جعفربن علی چون
دانست که با وی برنیاید مملکت خویش
بگذاشت و به اندلس گریخت و در آنجا۳۶۴
هـ . ق. کشته شد.