معنی و تعریف
[ اَ عَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن یحیی بن
خاقان. مقتدر خلیفه پس از عزل ابن فرات
علی بن محمد، به سال ۲۹۹ هـ . ق. ابوعلی را
بوزارت برداشت و او وزیری بی کفایت بود و
بزودی با استصواب مونس خادم عزل و
علی بن عیسی بجای او نصب شد. رجوع به
حبط ج ۱ ص ۳۰۰ شود.