[ اَ عَ ] (اِخ) ابن حمویهٔ اصفهانی. وزیر. او پس از وفات صاحب بن عباد با ابوالعباس الضبی ده هزار دینار پیشکش فخرالدوله کرده و به وزارت رسیدند و دست ظلم و تعدی و مصادره گشودند و تا آخر اوقات حیات او این شغل داشتند. رجوع به ص ۳۵۱ حبط ج ۱ شود.