[ اَ عُ ] (اِخ) نهدی. عبدالرحمن بن مل یا ملی بن عمروبن عدی. از کبار تابعین است. او به زمان رسول صلوات اللََّه علیه مسلمانی گرفت و صدقه داد لکن شرف صحبت آن حضرت نیافت و دوازده سال مصاحبت سلمان فارسی رضی اللََّه عنه کرد. و گویند او از بنی قضاعه بود و در کوفه اقامت داشت و پس از واقعهٔ قتل حسین بن علی علیهماالسلام به کربلا از کوفه هجرت کرد، گفت در شهری که دخترزادهٔ رسول کشند مقام نگزینم و به بصره شد. و او به حسن وفا مثل است یافعی و ابن جوزی گفته اند که او صدوسی سال عمر یافت و به سال ۱۰۱ هـ . ق. در اول ولایت حجاج به عراق درگذشت. و حمادبن سلمه از حمید و او از ابی عثمان روایت کند که می گفت نزدیک صدوسی سالگی رسیدم همه چیز درمن روی به نقص آورد مگر امل که امروز همچنان است که در اوان صبا و جوانی بود. و او از عمربن الخطاب و ابن مسعود و ابی موسی و سلمان فارسی و اسامة و ابی هریره روایت کند. رجوع به صفةالصفوه ج ۳ ص ۱۲۶ چ حیدرآباد دکن شود.