ابوعبداللََّه - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

ابوعبداللََّه13417

معنی و تعریف

[ اَ عَ دِلْ لاه ] (اِخ) محمدبن جعفربن احمدبن خلف بن حمید مرسی اندلسی نحوی. شاگرد ابن ابی الرکب و استاد ابن حوط اللََّه. مولد او به ۵۱۳ هـ . ق. و وفات در ۵۸۶ هـ . ق. بوده است.

لینک ها و اشتراک گذاری

ابوعبداللََّه

شماره: 13417

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اَ عَ دِلْ لاه ] (اِخ) محمدبن جعفربن احمدبن خلف بن حمید مرسی اندلسی نحوی. شاگرد ابن ابی الرکب و استاد ابن حوط اللََّه. مولد او به ۵۱۳ هـ . ق. و وفات در ۵۸۶ هـ . ق. بوده است.

اطلاعات تکمیلی

لینک‌ها و اشتراک‌گذاری

مشاهده در سایت اصلی