[ اَ عَ دِلْ لاه ] (اِخ) سعیدبن یزید. یکی از بزرگان اهل طریقت متصوفه در مائهٔ سیم. از اقران ذوالنون مصری. و احمدبن ابی الحواری از اصحاب اوست و بدان مباهات میکند. و اصلش از قریهٔ بناج بصره است. ابوعبداللََّه مدتی در عراق و گاهی در شام اقامت داشت و از سخنان اوست: الادب حلیة الاحرار و نیز او گفته است: لکل شی ء خادم و خادم الدین الادب. و باز گفت چشم بر او دار که هیچ نشانی روشنتر از او نیست. و او تا حدود ۲۶۰ هـ . ق. حیات داشت.