[ اَ عَ دِلْ لاه ] (اِخ) بکر الشرابی. او در اول در سلک خواص مهذب الدوله ابوالحسن علی بن نصر حکمران بطیحه بود و پس از مرگ ابومحمدبن عبداللََّه رایت استقلال بر افراشت و به سال ۴۱۰ هـ . ق. سلطان الدولهٔ دیلمی، صدقةبن فارس را با لشکری به بطیحه فرستاد تا شرابی را بگرفت و به زندان کرد و خود متکفّل ولایت آن ایالت گشت و او در محبس صدقه ببود تا در سال ۴۱۲ هـ . ق. که صدقه وفات کرد.