[ دَ / دِ ] (ص مرکب، ق مرکب) آزادوار. با صفت آزاده. چون آزاده : گشاده درِ هردو آزاده وارمیانْ کوی کندوری افکنده خوار.ابوشکور. هزار آفرین باد هر ساعتی بر آن عادت و خوی آزاده وار.فرخی.