[ حَ ] (ع مص) زیستن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). حَییَ یَحیی ََ و حَیّ و یحی به ادغام، حیاة. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). حیاة مصدر ثلاثی مجرد است لفیف مقرون در اصل حیوة بود بر وزن غلبه واو متحرک ماقبل مفتوح را به الف بدل کردند حیاة شد. لفظ حیات را در رسم الخط عربی حیوة نویسند الف را واو و تای فوقانی را مدور نگارند. (غیاث).