معنی و تعریف
[ اَ صِ ] (ع اِ مرکب) سِکبا. (مهذب الاسماء) (السامی فی الأسامی). سِکباج. || پِسْت. سویق. و آن آرد گندم یا برنج یا جو یا نخود بریان کرده باشد که گاهی با شکر آمیزند. قاووت. و در مازندران آرد جو بریان را پیه و پیا گویند. || زنبور. (المزهر) (المرصع).
بنر منظومهبنر منظومه
لینک ها و اشتراک گذاری
ابوعاصم
شماره: 12579
تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اَ صِ ] (ع اِ مرکب) سِکبا. (مهذب الاسماء) (السامی فی الأسامی). سِکباج. || پِسْت. سویق. و آن آرد گندم یا برنج یا جو یا نخود بریان کرده باشد که گاهی با شکر آمیزند. قاووت. و در مازندران آرد جو بریان را پیه و پیا گویند. || زنبور. (المزهر) (المرصع).

اطلاعات تکمیلی

شماره ردیف:
12579
تاریخ ایجاد:
۱۴۰۴/۲/۳
آخرین بروزرسانی:
۱۴۰۴/۲/۳

لینک‌ها و اشتراک‌گذاری

مشاهده در سایت اصلی