ابوطیب - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

ابوطیب12518

معنی و تعریف

[ اَ ] (ع اِ مرکب) مشک زباد. مشک گربهٔ دشتی. شاخ. غالیه. (بوفن). || اذخر. کاه مکّه. (مؤیدالفضلا).

لینک ها و اشتراک گذاری

ابوطیب

شماره: 12518

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اَ ] (ع اِ مرکب) مشک زباد. مشک گربهٔ دشتی. شاخ. غالیه. (بوفن). || اذخر. کاه مکّه. (مؤیدالفضلا).