(اِخ) تخلص شاعری فارسی گوی
اهل کشمیر، از متأخرین، صاحب
چندین هزار بیت مثنوی و غزل و جز آن.
سیاحت را دوست میداشته و در پیری
بتویسرکان ساکن و متأهل شده است. نامش
احمد. وفات به سال ۱۱۵۰ هـ . ق.
لینک ها و اشتراک گذاری
آزاد
شماره: 1254
تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳
معنی و تعریف
(اِخ) تخلص شاعری فارسی گوی
اهل کشمیر، از متأخرین، صاحب
چندین هزار بیت مثنوی و غزل و جز آن.
سیاحت را دوست میداشته و در پیری
بتویسرکان ساکن و متأهل شده است. نامش
احمد. وفات به سال ۱۱۵۰ هـ . ق.