معنی و تعریف
[ اَ طَ حَ ] (اِخ) زیدبن سهل بن
الاسود. صحابی است. او در عقبه و غزوات
بدر و احد و خندق حاضر و بشجاعت و
جسارت معروف بود و در حدیث آمده است
که رسول اکرم صلوات اللََّه علیه فرمود: لصوت
ابی طلحة فی الجیش خیر من مأته رجل. او در
اواخر خلافت عثمان به سال ۳۲ یا ۳۴ هـ . ق.
به هفتادسالگی درگذشت و مدفن وی به
روایتی مدینهٔ منوره است و نیز گفته اند در
شیخوخیت از دریا بغزا شد و در کشتی
درگذشت و شش روز پس از آن جسد وی در
جزیره ای دفن کردند.