معنی و تعریف
[ اَ هِ ] (اِخ) عبدالواحدبن عمربن
محمدبن ابی هاشم البزّار از مردم بغداد. او از
ابی بکربن مجاهد و علی ابی العباس احمدبن
سهل الاشنانی و ابی عثمان عبدالرحمن
الضریر المقری علوم قرآن و جز آن فراگرفته
و وفات وی به سال ۳۴۷ هـ . ق. است.
او راست: کتاب شواذالسبعه، کتاب الفصل
بین ابی عمرو والکسائی، کتاب الانتصار
لحمزة. و برای نام سایر کتب او رجوع به
الفهرست ابن الندیم شود.