معنی و تعریف
[ اَ هِ ] (اِخ) ابن محمدبن علی بن
حسن فضلویه. سرسلسلهٔ امرای هزاراسپی
لرستان و آنان مدت دویست سال (۵۴۳ -
۷۴۰ هـ . ق.) در لرستان حکومت داشتند و به
اتابکان لرستان یا آل فضلویه معروفند.
ابوطاهر از طرف سلغریان مأمور نشاندن فتنهٔ
لر بزرگ شد و در آنجا حکومت یافت و
خاندان او از سلاطین مغول اطاعت کردند و
چندی حکومت خوزستان نیز بآنان
واگذارشد. مدت حکمرانی ابوطاهر از ۵۴۳
هـ . ق. تا حدود سی وچهار سال بود. رجوع به
حبط ج ۲ ص ۱۰۲ شود.