[ اَ لِ ] (اِخ) نعمه. (سید...) ابوطالب بن اسداللََّه بن نعمه(؟) علوی. یکی از رجال عهد سنجر و ملکشاه و ممدوح انوری است و ظاهراً در بلخ امارت داشته و کشته شده است و انوری را در اوصاف سخا و بذل او قصاید غرا و قطعات است و پانزده سال پس از مرگ او گوید: طاق بوطالب نعمه است که دارم ز برون وز درون پیرهن بوالحسن عمرانی.