[ اَ لِ ] (اِخ) محمّدبن علی بن عطیهٔ حارثی مکی. صاحب کشف الظنون گوید: العجمی ثم المکی. او از مشاهیر علماء مائهٔ چهارم و مشایخ عرفا است. نسبش به سهل بن عبداللََّه تستری میرسد و بیشتر در مکه میزیست و در اواخر عمر آهنگ بصره کرد و از آنجا به بغداد شد و در سال ۳۸۶ هـ . ق. بدان شهر درگذشت او راست: کتاب قوةالقلوب. و گویند کس در دقائق طریقت کتابی مانند آن نکرده است. و کتاب دیگر در ترجمهٔ طبقهٔ اول از مشاهیر این طائفه و کلمات ایشان.