معنی و تعریف
[ اَ لِ ] (اِخ) خلافی محمودبن
علی بن ابی طالب بن عبداللََّه بن ابی الرجاء
اصفهانی. (قاضی...). فقه نزد محمدبن یحیی
شهید فرا گرفت. و درعلم خلاف مرتبتی بلند
یافت و در آن صاحب طریقهٔ خاص گشت و
تألیف او بنام التعلیقه شاهد فضل و تحقیق
اوست. وفات او به سال ۵۸۵ هـ . ق. بوده
است.