[ اَ سَ ] (اِخ) حسن بن احمدبن یزیدبن عیسی بن فضل فارسی اصطخری. یکی از ائمهٔ فقهای مذهب شافعی. مولد او به سال ۲۴۴ هـ . ق. او قضاء قم داشت و سپس حسبهٔ بغداد بوی مفوّض گشت و مقتدر خلیفه او را قضاوت سجستان داد و او بیشتر مناکحات مردم سیستان بی دستوری و اجازت اولیاء یافت و از این رو به ابطال تمامت آنها حکم کرد. اصطخری مردی متّقی و ورع و صاحب تألیفات است و از جملهٔ مؤلفات اوست: کتاب الأقضیه. وفات وی به سال ۳۲۸ هـ . ق. بوده است. و رجوع به حسن بن ابی الحسن... شود.