معنی و تعریف
[ اَ سَ ] (اِخ) جان درمیان. او از
سالاران ابوالغازی حسین بن غیاث الدین
منصوربن بایقرابن عمر شیخ بن تیمور بود. در
جنگ خیوه و چناران و در تسخیر هرات
جلادتها کرد و وقتی از جانب ابوالغازی
حسین داروغگی هرات داشت. رجوع به
حبط ج ۱ ص ۲۴۸، ۲۴۹، ۲۵۱، ۲۵۵، ۲۵۷
شود.