[ اَ سَ ] (اِخ) (شیخ...) اصفهانی. یکی از فقهای عصر شاه اسماعیل صفوی بود و در ۹۲۶ هـ . ق. از جانب شاه خلعت و فرمان برای امیر غیاث الدین محمد و حکم عزل نظام الدین احمد را بهرات نزد امیرخان بن امیرکلابی ترکمان، والی خراسان و للهٔ طهماسب پسر شاه اسماعیل به هرات برد. رجوع به حبط ج ۲ ص ۳۷۹ شود.