معنی و تعریف
[ اَ سَ ] (اِخ) ابن داودبن متی بن
ابوالمعین بن ابی فانه طبیب نصرانی. او با پدر
چندی طبیب الظافر باللََّه فاطمی بود و سپس با
ملک ماری بن ایوب پادشاه نصرانی از مصر
به بیت المقدس شد و به طبابت خاص ملک
نصاری اختصاص یافت و آنگاه که سلطان
صلاح الدین ایّوبی بیت المقدس را تسخیر کرد
ابوسعید با پدر و برادران بخدمت سلطان
منصوب گشتند. رجوع بنامهٔ دانشوران ج ۲
ص ۴۴۵ شود.